X

شناخت خدا

تمامی علماء بر این مساله اتفاق نظر دارند که شناخت خدای متعال بر هر شخص مکلف واجب است چرا که این شناخت مقدمه و اساس دین میباشد. همانگونه که امیر المؤمنین می فرمایند: (أول الدین معرفته وکمال معرفته التصدیق به) 
\" سرآغاز دین شناخت ذات پاک اوست و کمال شناخت او ایمان به اوست\" .
بهتر است بدانید که شناخت خدا با تقلید و پیروی از دیگران ممکن نیست، بلکه به فرموده قرآن از راه تفکر و دلیل و برهان میباشد..
خداوند متعال درخصوص تفکر می فرماید: (أو لم ینظروا فی ملکوت السماوات والأرض)
\" آیا در حکومت و نظام آسمانها و زمین، و آنچه خدا آفریده است، (از روى دقت و عبرت) نظر نیفکندند\"
(أفلا ینظرون إلى الابل کیف خلقت * والى السماء کیف رفعت * والى الجبال کیف نصبت ..)
\"آیا آنان به شتر نمى‏نگرند که چگونه آفریده شده است . و به آسمان نگاه نمى‏کنند که چگونه برافراشته شده . و به کوه‏ها که چگونه در جاى خود نصب گردیده\"
(فلینظر الانسان إلى طعامه * أنا صببنا الماء صبا * ثم شققنا الارض شقا) \" انسان باید به غذاى خویش (و آفرینش آن) بنگرد، ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، سپس زمین را از هم شکافتیم\" .
وهمچنین خداوند متعال در مذمت تقلید در توحید می فرماید: (وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَیْنَا عَلَیْهِ آَبَاءَنَا أَوَلَوْ کَانَ آَبَاؤُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ شَیْئًا وَلَا یَهْتَدُونَ) [البقرة/۱۷۰]
\" و هنگامى که به آنها گفته شود از آنچه خدا نازل کرده است، پیروى کنید مى‏گویند: نه، ما از آنچه پدران خود را بر آن یافتیم، پیروى مى‏نماییم\"
(وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَیْهِ آَبَاءَنَا) [لقمان/۲۱].
\"و هنگامى که به آنان گفته شود از آنچه خدا نازل کرده پیروى کنید، مى‏گویند: نه، بلکه ما از چیزى پیروى مى‏کنیم که پدران خود را بر آن یافتیم\"
دلایلی بر وجود خداوند - چگونگی آفرینش این جهان : 
۱- خداوند می فرماید: (إِنَّ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْکِ الَّتِی تَجْرِی فِی الْبَحْرِ بِمَا یَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْیَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِیهَا مِنْ کُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِیفِ الرِّیَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَیْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآَیَاتٍ لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ)[البقرة/۱۶۴].
\"در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و شد شب ‏و روز، و کشتیهایى که در دریا به سود مردم در حرکتند، و آبى که خداوند از آسمان نازل کرده، و با آن، زمین را پس از مرگ، زنده نموده، و انواع جنبندگان را در آن گسترده، و (همچنین) در تغییر مسیر بادها و ابرهایى که میان زمین و آسمان مسخرند، نشانه‏هایى است (از ذات پاک خدا و یگانگى او) براى مردمى که عقل دارند و مى‏اندیشند\".
اگر کسی به این آیه دقت کند متوجه می شود که خداوند انسان را دعوت نموده تا درباره خلقت مخلوقات و آنچه اطراف آنهاست فکر و تدبر کند، چون اگر این آیات قرآن را به دقت بخوانیم پی می بریم این همه مخلوقات یک خالق توانا دارد که عالم و حکیم و بی نیاز است. در حقیقت هر انسان عاقلی بوجود آمدن این جهان را بدون خالق نفی می کند.
۲- فطرت انسان: خداوند متعال انسان را بر فطرت توحید خلق نموده، بطوریکه هیچگاه محیط اطراف (والدین، جامعه و دیگر عوامل) در فطرت او تاثیر نخواهد گذاشت. هر انسانی که بدنیا بیاید بدون هیچ انحرافی نور توحید در دلش است، خداوند منان می فرماید: {فَأقِم وَجْهَکَ لِلدّینِ حَنِیفاً فطْرَتَ اللهِ الّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیها} (الروم ۳۰)
\"پس روى خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن! این فطرتى است که خداوند،انسانها را بر آن آفریده\"
شخصی از امام صادق (علیه السلام) سئوال کرد: قول خداوند که فرموده : {فطرة الله التی فطر الناس علیها} اشاره به چیست؟
امام فرمودند: (فطرهم جمیعا على التوحید) خداوند همه را بر فطرت توحید خلق کرده است. و در روایت دیگر می فرماید: (هی الاسلام، فطرهم الله حین أخذ میثاقهم على التوحید، قال: {ألست بربکم} (الاعراف: ۱۷۲) وفیه المؤمن والکافر) .
\" آن اسلام است که مردم را بر اساس آن آفرید و این هنگامى بود که پیمان آنها را بر توحید گرفت و گفت: آیا پروردگار شما نیستم؟ و در آنها هم مؤمن و هم کافر بود.\"
فطرت انسان همان احساس انسان به خالق تواناست، که این احساس در شرایط خاص نمایانگر می شود. هرچقدر انسان از توحید منحرف شود و به وجود خدا شک کند، بازهم در شرایطی سخت قرار می گیرد و وجدانش بیدار می شود و او را به سمت خالق قادر دعوت می کند. در خصوص این فطرت خداوند منان می فرماید: (فَإِذَا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ یُشْرِکُونَ) [العنکبوت/۶۵].
\" هنگامى که سوار بر کشتى شوند، خدا را با اخلاص مى‏خوانند (و غیر او را فراموش مى‏کنند); اما هنگامى که خدا آنان را به خشکى رساند و نجات داد، باز مشرک مى‏شوند\"
شخصی از امام صادق (علیه السلام) سئوال کرد: یابن رسول الله؛ مرا به سوی خدا راهنمایی کن و بگو خداوند کجاست؟ من با خیلی از مردم در این خصوص بحث و جدال کرده ام و اکنون متحیّرم.
امام به ایشان فرمودند: ای بنده خدا؛ آیا تا به حال کشتی سوار شده ای؟ گفت: بله یابن رسول الله، حضرت فرمودند: آیا تا به حال در وسط دریا جائیکه هیچ کشتی دیگری برای نجاتت نباشد، کشتی تو شکسته شده؟ آن مرد گفت: بله.
امام فرمودند: آیا در آن حال احساس کردی که یک قدرتی می تواند تو را از آن فاجعه نجات دهد؟ آن مرد گفت : بله.
امام فرمودند: آن قدرت ناشناخته همان خدای قادر است که یاری دهنده گرفتاران و محتاجان است در زمانیکه هیچ یاری رسانی نیست.

ارسال این مطلب به صفحه شخصی خود در : لينکام | نت ايران | لينک پد | ايميل | دنبالر | هم ميهن | فيسنما | کلوب | افسران | توییتر | فیس بوک | گوگل پلاس |

ارسال دیدگاه