X

چند آیه از قرآن کریم درباره شب قدر

أَ فَرَأَیْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِینَ ثُمَّ جاءَهُمْ ما کانُوا یُوعَدُونَ ما أَغْنى‏ عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُون (سوره مبارکه شعراء، آیات۲۰۵ - ۲۰۷)

 در تفسیر اثنا عشری ذیل آیه ۲۰۵ تا ۲۰۷ سوره شعرا آمده است(۱): حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: «حضرت رسول اکرم (صلّى اللّه علیه و آله) در خواب دیدند که بنى امیه بعد از او به منبر بالا مى‏روند و مردم را از راه حق گمراه مى‏کنند. حضرت رسول (صلّى اللّه علیه و آله) در حالتى محزون و دلتنگ صبح نمودند، پس جبرئیل نازل شد و عرض کرد اى رسول خدا چه شده است که شما را چنین محزون و دلتنگ مى‏بینم؟ فرمود: اى جبرئیل دیشب چنین خوابى دیدم. جبرئیل عرض کرد: به آن خدائى که تو را بر حق مبعوث نمود، از این مطلب من هیچ اطلاع ندارم. پس به آسمان عروج کرد و مکثى نمود و برگشت و آیه «أَ فَرَأَیْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِینَ» و سوره «انا انزلناه» را آورد و پیغمبر (صلّى اللّه علیه و آله) به این آیات انس یافتند و حضرت امام صادق(علیه السّلام) فرمودند: خداوند قرار داد شب قدر را براى پیغمبر (صلّى اللّه علیه و آله) بهتر از هزار ماه سلطنت بنى امیه.»

۱- تفسیر اثنا عشری، ج‏۹، ص: ۵۰۵

۲- تفسیر برهان، ج ۳، ص ۱۸۹، روایت ۱، چاپ دار الکتب العلمیّه.

             ****************************************          

إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِینَ (سوره مبارکه دخان ، آیه ۳)

در تفسیر اثنا عشری ذیل این آیه (۱) از حضرت امام باقر و حضرت امام صادق (علیهما السّلام) نقل شده است که مراد لیله مبارکه؛ شب قدر است. «۲» در ماه مبارک رمضان، شب قدر، تمام قرآن مجید در بیت المعمور آسمان چهارم نازل شد و بعد به تدریج در مدت بیست و سه سال بر حضرت رسالت (صلّى اللّه علیه و آله) نازل گردید. «۳»

۱- تفسیر اثنا عشری، جلد ۱۲، صفحه ۹ - ۱۰

۲- تفسیر مجمع البیان، جلد ۵، صفحه ۶۱، چاپ کتابخانه آیة اللّه العظمى المرعشى النجفى.

۳- تفسیر نور الثّقلین، جلد ۴، صفحه ۶۲۰، چاپ دار الکتب العلمیه قم به نقل از تفسیر على بن ابراهیم.

*************************************

یَمْحُواْ اللَّهُ مَا یَشَاءُ وَ یُثْبِتُ  وَ عِندَهُ أُمُّ الْکِتَابِ(سوره مبارکه رعد، آیه ۳۹)

در تفسیر جامع ذیل این آیه آمده است(۱): از حضرت امام صادق (علیه السّلام) روایت شده است که فرمود: چون شب قدر شود فرشتگان با فرشته مخصوصی که نامش «روح» است به آسمان دنیا نازل می شوند و آنچه در سال آینده در تقدیر پروردگار و قضای الهى است، می-نویسند و اگر مشیّت خداوندى بر تقدم و تأخر امرى تعلق بگیرد به فرشته‏اى که در شب قدر مقدرات را ثبت نموده و نوشته است امر می¬فرماید که اجل مورد مشیت را محو و نابود کرده و آنچه را که مقدر و مقرر فرموده به جایش بنویسد. راوى حضور آن حضرت عرض کرد: آیا هر چیزى به اندازه معین در آن شب نوشته خواهد شد؟ فرمودند: بلى. مجددا عرض کرد: پس بعد از قضاء الهى چه چیز دیگرى در آن سال خواهد بود؟ فرمود آنچه را که مشیت حضرتش تعلق بگیرد حادث و ایجاد مى‏فرماید و این آیه دلالت دارد به این معنی که باید خلایق از غیر خدا چشم بپوشند و در تمام امورات خود به او توجه کنند و از مخلوقات ناامید باشند.

۱- تفسیر جامع، جلد دوم۲، صفحه ۲۹۲

*************************************

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلى‏ ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُون‏.(سوره مبارکه بقره، آیه ۱۸۵)

در تفسیر جامع ذیل این آیه آمده است (۱): حضرت صادق (علیه السلام) در جواب حفص بن غیاث که از حضرتش سؤال نمود آیه «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ» بر این دلالت دارد که قرآن در ماه رمضان نازل شده است و حال آنکه در مدت بیست ( و سه) سال به تدریج فرود آمده فرمودند: تمام قرآن به یکباره در ماه رمضان به بیت المعمور نازل شده است.

در کتاب کافى آمده است حفص بن غیاث می گوید از حضرت امام صادق(علیه السّلام) سؤال نمودم درباره این آیه شریفه که در ماه رمضان قرآن نازل شده در آن و حال آنکه در مدت بیست سال نازل گردیده است؟ ایشان فرمودند: کل قرآن یک مرتبه در ماه رمضان به بیت المعمور نازل شد. پس از آن در مدت بیست سال نزول یافته است و پیغمبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) فرمودند صحف حضرت ابراهیم (علیه السّلام) در اول ماه رمضان و تورات در ششم آن و انجیل در سیزدهم و زبور در هیجدهم و قرآن در بیست و سوم ماه رمضان نازل شده است. (۲)

۱- تفسیر جامع، جلد ۴، صفحات ۳۰۳ - ۳۰۴

۲- تفسیر برهان، جلد اوّل، صفحه ۱۸۲                 

در تفسیر اثنا عشری ذیل آیه ۱۸۵ سوره مبارکه بقره (۱) از امالى صدوق نقل شده است که  حضرت پیغمبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) فرمودند: به درستى که ماه رمضان ماه عظیمى است، در آن حسنات مضاعف و سیئات محو شود و هر که در این ماه صدقه دهد، درجاتش بلند گردد، خدا بیامرزد هر که خشم خود را فرو نشاند و صله رحم نماید. پس فرمودند: به درستى که این ماه مثل ماههاى دیگر نیست، بدین جهت که با شروع این ماه همه برکات و رحمتها روی نماید و با اتمام این ماه با آمرزش گناهان چنین رحمتهایی می رود. در این ماه حسنات مضاعف و اعمال خیر در آن مقبول است، هر که در این ماه دو رکعت نماز مستحب به جا آورد، خداوند متعال او را بیامرزد. پس فرمودند: شقى حقیقى آن کس باشد که با اتمام این ماه گناهانش آمرزیده نشود، پس در هنگامی که نیکوکاران با پاداش پروردگار کریم رستگاری یابند؛ او از زیانکاران خواهد بود.«۲»

۱- تفسیر اثنا عشری، جلد‏۱، صفحه ۳۳۷

۲- جامع احادیث الشیعه، جلد ۹، صفحه ۸، حدیث ۱۲ .

فاطمه ابوحمزه

ارسال این مطلب به صفحه شخصی خود در : لينکام | نت ايران | لينک پد | ايميل | دنبالر | هم ميهن | فيسنما | کلوب | افسران | توییتر | فیس بوک | گوگل پلاس |

ارسال دیدگاه