X

غیبت کبری

غیبت کبری حضرت صاحب العصر و الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از تاریخ چهارم شوال ۳۲۹ هجری قمری شروع شده است. حضرت بقیه الله (ارواحنا له الفداء) توقیعی یرای آخرین نایب خود نوشتند و شیعیان را از این امر خطیر آگاه نمودند:

طبرسى در کتاب «احتجاج» نقل کرده است که این توقیع از ناحیه مقدسه امام زمان براى ابوالحسن سمرى (نائب چهارم حضرت) بیرون آمد: «اى على بن محمد سمرى بشنو! خداوند پاداش برادران (دینى) تو را در مرگ تو بزرگ گرداند. تو تا شش روز دیگر خواهى مرد. پس به کارهاى خود رسیدگى کن و به هیچ کس به عنوان جانشینى خود وصیت منما که غیبت کامل واقع شده است و دیگر ظهورى نیست مگر بعد از آنکه خداوند اجازه دهد و آن پس از گذشت زمانها و قساوت دلها و پر شدن زمین از ستم خواهد بود. به زودى در میان شیعیان کسانى پیدا می شوند که ادعا مى‏ کنند مرا دیده‏ اند. آگاه باش که هر کس پیش از خروج سفیانى و صیحه آسمانى ادعا کند که مرا دیده است، دروغ می گوید و بر من افترا مى ‏بندد. و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظیم.»

توضیح مؤلف: اینکه می فرماید: «کسانى پیدا می شوند و ادعا می کنند مرا دیده‏اند» شاید مقصود کسانى باشند که ادعا می کنند حضرت را دیده ‏اند و از جانب وى نیابت دارند و بخواهند مانند سفرا اخبار آن حضرت را به شیعیان برسانند.

مهدی موعود (ترجمه جلد ۵۱ بحار الأنوار)، محمد باقر مجلسی، ترجمه: علی دوانی، صفحه ۹۲۸

شیخ الطائفه در کتاب غیبت از مفضل بن عمر روایت می کند که گفت: شنیدم حضرت صادق (علیه السّلام) مى‏فرمودند: صاحب الامر دو غیبت دارد یکى از آنها به طول می انجامد تا جایى که بعضى می گویند: او مرده است و برخى مى‏ گویند کشته شده است و عده‏اى می گویند رفته است تا آنجا که جز قلیلى از یارانش کسى بر اعتقاد به وجود و ظهور وى باقى نمى‏ ماند. هیچ کس نه اولاد او و نه دیگران جز خداوندى که ظهور او به دست وى است. از مکان او اطلاع ندارند.

مهدی موعود (ترجمه جلد ۵۱ بحار الأنوار)، محمد باقر مجلسی، ترجمه: علی دوانی، صفحه ۹۳۰

شیخ صدوق در کمال الدین از زراره روایت می کند که گفت: از حضرت امام صادق (علیه السّلام) شنیدم که مى‏فرمودند: مردم امام خود را گم مى ‏کنند، او در موسم حج در بین مردم است و آنها را مى ‏بیند ولى آنها او را نمى‏ بینند.

در کمال الدین از محمد بن موسى متوکل و او از حمیرى روایت مى ‏کند که گفت: از محمد بن عثمان شنیدم می گفت: « و اللَّه انّ صاحب هذا الامر یحضر الموسم کلّ سنة فیرى النّاس و یعرفهم و یرونه و لا یعرفونه » به خدا قسم صاحب الامر هر سال در موسم حج حاضر مى ‏شود و مردم را مى ‏بیند و آنها را می شناسد، مردم هم او را مى ‏بینند ولى نمی شناسند!

مهدی موعود (ترجمه جلد ۵۱ بحار الأنوار)، محمد باقر مجلسی، ترجمه: علی دوانی، صفحه ۹۲۹ - ۹۳۰

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (ع) عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی (ع) عَنْ أَبِیهِ عَلِی بْنِ الْحُسَینِ (ع) قَالَ، قَالَ الْحُسَینُ بْنُ عَلِی (ع‏) فِی التَّاسِعِ مِنْ وُلْدِی سُنَّةٌ مِنْ یوسُفَ وَ سُنَّةٌ مِنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ ع وَ هُوَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَیتِ یصْلِحُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى أَمْرَهُ فِی لَیلَةٍ وَاحِدَةٍ. (کمال الدین و تمام النعمة، جلد اول صفحه ۳۱۶ - ۳۱۷)

عبد الرّحمن بن حجّاج از امام صادق از امام باقر از امام سجّاد (علیهم السّلام) روایت کند که امام حسین (علیه السّلام) فرمودند: در نهمین فرزند من سنّتى از یوسف و سنّتى از موسى بن عمران است، او قائم ما اهل بیت است و خداى تعالى امر او را در یک شب اصلاح فرماید. (کمال الدین و تمام النعمة، ترجمه پهلوان، جلد اول، صفحه ۵۸۳)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْمُعَاذِی‏ رَضِی اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِی الْکُوفِی قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْفُرَاتِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْیانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَیرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَرِیکٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ هَمْدَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْحُسَینَ بْنَ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع یقُولُ‏ قَائِمُ هَذِهِ الْأُمَّةِ هُوَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِی وَ هُوَ صَاحِبُ الْغَیبَةِ وَ هُوَ الَّذِی یقْسَمُ مِیرَاثُهُ وَ هُوَ حَی. (کمال الدین و تمام النعمة، جلد اول صفحه ۳۱۷)

احمد بن محمد بن اسحاق معاذی (رض)... از مردى همدانىّ گوید از امام حسین (علیه السّلام) شنیدم که مى‏فرمودند: قائم این امّت نهمین فرزند من است او صاحب غیبت است و او کسى است که میراثش را در حیاتش تقسیم کنند. (کمال الدین و تمام النعمة، ترجمه پهلوان، جلد اول، صفحه ۵۸۳)

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِیادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِی قَالَ حَدَّثَنَا عَلِی بْنُ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِی قَالَ أَخْبَرَنَا وَکِیعُ بْنُ الْجَرَّاحِ عَنِ الرَّبِیعِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَلِیطٍ قَالَ قَالَ الْحُسَینُ بْنُ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ (ع‏) مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مَهْدِیاً أَوَّلُهُمْ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِی بْنُ أَبِی طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِی وَ هُوَ الْإِمَامُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ یحْیی اللَّهُ‏ بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ یظْهِرُ بِهِ دِینَ الْحَقِ‏ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ‏ لَهُ غَیبَةٌ یرْتَدُّ فِیهَا أَقْوَامٌ وَ یثْبُتُ فِیهَا عَلَى الدِّینِ آخَرُونَ فَیؤْذَوْنَ وَ یقَالُ لَهُمْ‏ مَتى‏ هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ‏ أَمَا إِنَّ الصَّابِرَ فِی غَیبَتِهِ عَلَى الْأَذَى وَ التَّکْذِیبِ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِ بِالسَّیفِ بَینَ یدَی رَسُولِ اللَّهِ (ص). (کمال الدین و تمام النعمة، جلد اول صفحه ۳۱۷)


عبد الرّحمن بن سلیط گوید امام حسین (علیه السّلام) فرمودند: از ما خاندان دوازده مهدىّ خواهد بود که اوّلین آنها امیر المؤمنین علی بن أبى طالب است و آخرین آنها نهمین از فرزندان من است و او امام قائم به حقّ است و خداى تعالى زمین را به واسطه او پس از موت زنده کند و دین حقّ را به دست او بر همه ادیان چیره نماید گرچه مشرکان را نا خوش آید. او را غیبتى است که اقوامى در آن مرتدّ شوند و دیگرانى در آن پا برجا باشند و اذیت شوند و به آنها بگویند: اگر راست مى ‏گوئید این وعده چه وقت عملى شود؟ بدانید کسى که در دوران غیبت او بر آزار و تکذیب صابر باشد مانند مجاهدى است که با شمشیر پیش روى رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) مجاهده کرده است. (کمال الدین و تمام النعمة، ترجمه پهلوان، جلد اول، صفحه ۵۸۴)

عَنْ یحْیى بْنِ وَثَّابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ الْحُسَینَ بْنَ عَلِی ع یقُولُ‏ لَوْ لَمْ یبْقَ مِنَ الدُّنْیا إِلَّا یوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِکَ الْیوْمَ حَتَّى یخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِی فَیمْلَأَهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً کَذَلِکَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) یقُولُ. (کمال الدین و تمام النعمة، جلد اول صفحه ۳۱۸)

 عبد اللَّه بن عمر گوید: از حسین بن علی (علیه السّلام) شنیدم که مى‏فرمودند: از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم چنین شنیدم که اگر از عمر دنیا جز یک روز باقى نمانده باشد خداوند آن روز را به قدرى طولانى فرماید تا آنکه مردى از فرزندان من خروج نماید و زمین را از عدل و داد آکنده‏ سازد همچنان که پر از ظلم و جور شده باشد، (کمال الدین و تمام النعمة، ترجمه پهلوان، جلد اول، صفحه ۵۸۴ - ۵۸۵)

حَدَّثَنَا أَبِی رَضِی اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ یحْیى الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَالِکٍ قَالَ حَدَّثَنِی حَمْدَانُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عِیسَى الْخَشَّابِ قَالَ: قُلْتُ لِلْحُسَینِ بْنِ عَلِی (علیه السّلام)  أَنْتَ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ لَا وَ لَکِنْ صَاحِبُ الْأَمْرِ الطَّرِیدُ الشَّرِیدُ الْمَوْتُورُ بِأَبِیهِ الْمُکَنَّى بِعَمِّهِ‏ یضَعُ سَیفَهُ عَلَى عَاتِقِهِ ثَمَانِیةَ أَشْهُرٍ. (کمال الدین و تمام النعمة، جلد اول صفحه ۳۱۸)

عیسى خشّاب گوید: به امام حسین (علیه السّلام) گفتم: آیا شما صاحب الامر هستید؟ فرمود: خیر و لیکن صاحب الامر طرید و شرید و خونخواه پدرش و داراى کنیه عمویش مى‏باشد او شمشیرش را هشت ماه روى دوش خود مى‏نهد. (کمال الدین و تمام النعمة، ترجمه پهلوان، جلد اول، صفحه ۵۸۵)

ارسال این مطلب به صفحه شخصی خود در : لينکام | نت ايران | لينک پد | ايميل | دنبالر | هم ميهن | فيسنما | کلوب | افسران | توییتر | فیس بوک | گوگل پلاس |

ارسال دیدگاه